Bodziec prawidlowy nie jest skuteczny

Bodziec prawidłowy nie jest skuteczny, gdyż dochodzi do mięśnia w okresie jego niewrażliwości powstałej, że skurczu dodatkowego i mający się odbyć skurcz normalny nie dochodzi do skutku. Przerwa, więc trwa tak długo, jak długo nie powstanie drugi kolejny bodziec w węźle zatokowym, który jest zdolny wywołać normalny skurcz komór, gdyż dochodzi do nich w okresie po ustąpieniu niewrażliwości. Dlatego też długość trwania przerwy wyrównawczej wraz ze skurczem dodatkowym i przerwą po prawidłowym skurczu poprzedzającym skurcz dodatkowy równa się czasowi trwania dwóch prawidłowych skurczów. Skurcz dodatkowy serca może być silniejszy lub słabszy. Siła skurczu dodatkowego i długość przerwy wyrównawczej zależą od czasu jego zjawienia się po okresie niewrażliwości. W miarę zmniejszania się natężenia niewrażliwości względnej siła skurczu jest większa, największa zaś wtedy, kiedy niewrażliwość względna kończy się, to znaczy tuż przed okresem lub w okresie spoczynku serca. Pierwszy skurcz normalny po skurczu dodatkowym występuje w tej samej chwili, w której wystąpiłby, gdyby nie było skurczu dodatkowego, a nie wcześniej. Często pierwszy normalny skurcz po skurczu dodatkowym jest większy niż pozostałe. Jest to wyrazem ogólnego prawa, że skurcze zdrowego serca są tym wydatniejsze, im powolniejszy jest rytm i w związku z tym dłuższa przerwa między skurczami. Bodźce do skurczów dodatkowych nazywamy heterotopowym i, gdy powstają w dowolnym miejscu mięśnia sercowego w przeciwieństwie do normalnych, czyli nomotopowych, które powstają w węźle zatokowym. Skurcze dodatkowe pochodzenia zatokowego, czyli nomotopowe, nie powodują powstawania przerwy wyrównawczej i przerwa spoczynkowa serca jest w zasadzie prawidłowa lub nieznacznie skrócona. Bodźce dodatkowe powstające w węźle zatokowym wywołują więc raczej przyśpieszenie czynności serca, nie zaś zwykłą ekstrasystolię. [więcej w: szpital tuchola kontakt, szpital limanowa poradnie, znieczulenie wziewne ]