Modulacja ciśnienia krwi przez centralne szlaki melanokortynologiczne czesc 4

Po wlewie insuliny komponent o wysokiej częstotliwości uległ zmniejszeniu w obu grupach, ale pozostał wyższy u pacjentów z niedoborem MC4R w trakcie procedury zaciskowej (P = 0,02), co jest zgodne z większą aktywnością układu przywspółczulnego i stosunkowo niższą aktywnością współczulną niż u osób kontrolnych (ryc. 2B). Składnik niskiej częstotliwości o zmienności rytmu serca, złożony pomiar aktywności układu współczulnego i przywspółczulnego, był podobny w obu grupach podczas całego badania (dane niepokazane). Kwadratowy średni kwadrat kolejnych różnic (RMSSD) pomiędzy sąsiednimi normalnymi odstępami RR, wskaźnik aktywności przywspółczulnej, był podobny u pacjentów z niedoborem MC4R i osobników kontrolnych podczas snu (Figura 2C). RMSSD zmniejszył się w odpowiedzi na przebudzenie u osób kontrolnych, ale nie było zmian u pacjentów z niedoborem MC4R. Infuzja insuliny doprowadziła do zmniejszenia wartości RMSSD w obu grupach, chociaż wartości były wyższe u pacjentów z niedoborem MC4R w całej procedurze zaciskania hiperinsulinemiczno-euglikemicznego (P = 0,002) (Figura 2C).
Wydzielanie katecholamin w moczu
Rycina 3. Rycina 3. Dwadzieścia cztery godziny na dobę noradrenaliny, adrenaliny i dopaminy w moczu. Wykresy przedstawiają poziomy noradrenaliny w moczu (panel A), adrenaliny (panel B) i dopaminy (panel C) u 10 pacjentów z niedoborem MC4R i 19 osób z grupy kontrolnej. Paski I reprezentują standardowy błąd.
Mierzono 24-godzinne wydalanie katecholaminy z moczem u 10 osób dorosłych z haploinsufficiency dla MC4R ze średnim (. SD) wiekiem 33,8 . 13,6 roku i średnim BMI wynoszącym 43 . 7,5 oraz u 19 osób z grupy kontrolnej o średnim wieku 39,8 . 8,5 lat a średni BMI 37,2 . 3,8. Osoby z niedoborem MC4R miały niższe 24 godzinne wydalanie noradrenaliny niż osoby kontrolne (odpowiednio 199 . 23 nmol i 291 . 28 nmoli, P <0,05) (Figura 3A). Chociaż 24-godzinne wydalanie adrenaliny z moczem również było niższe u osobników z niedoborem MC4R, różnica nie była znacząca (Figura 3B). Nie było znaczącej różnicy w 24-godzinnym wydalaniu dopaminy między obiema grupami (Figura 3C). Testy nieparametryczne dały takie same wyniki dla tych porównań.
Inne podpisy fenotypowe
Mierzyliśmy skład ciała, rozkład tłuszczu, wydzielanie insuliny i wrażliwość na insulinę, aby ustalić, czy mogą występować inne cechy fenotypowe związane z niedoborem MC4R. Osoby z niedoborem MC4R i osoby z grupy kontrolnej miały podobny odsetek całkowitej tkanki tłuszczowej i beztłuszczowej, śródbłonkowej tkanki tłuszczowej, podskórnej powierzchni tkanki tłuszczowej brzucha i tłuszczu z wątroby (Tabela 4 w Dodatku Uzupełniającym).
Rycina 4. Rycina 4. Wrażliwość na insulinę przy utleniającej i nieutleniającej utylizacji glukozy podczas badań ciążowych hiperinsulinemiczno-euglikemicznych i poziomu insuliny podczas dożylnego testu tolerancji glukozy. Panel A pokazuje zależne od insuliny pobieranie glukozy, z oksydacyjnym usuwaniem glukozy (jasnoniebieski) i nieutleniającym usuwaniem glukozy (ciemnoniebieski) podczas badań hiperinsulinemiczno-euglikemicznych u ośmiu osobników z niedoborem MC4R i ośmiu osobników kontrolnych. FFM oznacza masę beztłuszczową. Panel B pokazuje poziomy insuliny w osoczu podczas dożylnego testu tolerancji glukozy u tych samych pacjentów
[więcej w: anatomia palpacyjna, stomatologia Kraków, stomatolog płock ]