Naczynia wiencowe

Naczynia wieńcowe aż do najmniejszych tętniczek są bogato zaopatrzone przez włókna układu współczulnego i przywspółczulnego. Trudno jest jednak ustalić w doświadczeniu, w jakim stopniu wpływają one na przepływ krwi, gdyż podrażnienie tych nerwów wpływa jednocześnie na wszystkie fizjologiczne właściwości mięśnia sercowego i ogólne ciśnienie tętnicze krwi. Istniej ą w zasadzie dwa poglądy na wpływ nerwów naczyniowych na naczynia wieńcowe serca. Jeden z nich zakłada, że włókna zwężające naczynia wieńcowe serca należą do nerwu błędnego, włókna zaś rozszerzające do nerwu w półczulnego, atropina bowiem porażająca czynność układu nerwów cholinergicznych powoduje rozszerzenie naczyń wieńcowych. Drugi pogląd opiera się na tym, że włókna zwężające pochodzące z odcinka pnia współczulnego piersiowego biegną do górnego zwoju szyjnego i przechodząc przez zwój węzłowy schodzą w dół wraz z nerwem błędnym do serca. Continue reading „Naczynia wiencowe”

Oslabienie serca z zaburzen krazenia wiencowego

Osłabienie serca z zaburzeń krążenia wieńcowego Osłabienie czynności serca może powstać z powodu zwężenia naczyń wieńcowych i niedostatecznego ukrwienia mięśnia sercowego. Mechanizm krążenia wieńcowego serca jest bardzo złożony. Udowodniono jednak, że w związku z rytmiczną czynnością serca maksymalne wypełnienie krwią tętnic wieńcowych istnieje na początku rozkurczu serca, natomiast minimalne wypełnienie krwią tych naczyń istnieje w okresie skurczu komór faza skurczu tonicznego i skurczu przedsionków, kiedy skurcz mięśnia jakby zaciska naczynia wieńcowe. Nowszą jednak badania wykazują, że podczas skurczu komór zwiększa się przepływ krwi przez naczynia wieńcowe, przy czym jest on wprost proporcjonalny do siły skurczowej mięśnia sercowego. Pochodzi to stąd, że bodziec wywołujący skurcz włókien mięśniowych serca wyzwala równocześnie drogą krótkiego odruchu reakcję rozszerzenia naczyń włosowatych w sercu. Continue reading „Oslabienie serca z zaburzen krazenia wiencowego”

Gorsze nasycenie tlenem krwi tetniczej

Gorsze nasycenie tlenem krwi tętniczej spotyka się w dużych zastojach płucnych, którym towarzyszy rozrost tkanki łącznej. Sinicę pochodzenia sercowego należy odróżniać od sinicy pochodzenia płucnego, występującej w rozmaitych chorobach płuc. Sinica występująca w różnych wrodzonych wadach serca w związku z gorszym dopływem krwi z komory prawej do płuc lub zmieszania się krwi żylnej z tętniczą w związku z otworem w przegrodzie międzykomorowej nie ma nic wspólnego z sinicą powstałą la tle niewydolności krążenia, w wymienionych, bowiem sprawach występuje na plan pierwszy utrudnienie prawidłowego nasycenia tlenem krwi tętniczej na drodze fizycznej. Dopiero w dalszych okresach tych spraw dochodzi do zwichnięcia przemiany gazowej w tkankach. Metabolizm tkankowy W związku z osłabieniem czynności serca i utrudnieniem krążenia obwodowego powstaje zakłócenie metabolizmu tkankowego. Continue reading „Gorsze nasycenie tlenem krwi tetniczej”

Ostateczna przyczyna smierci jest zatrzymanie czynnosci serca

Rozróżniamy śmierć naturalną występującą w głębokiej starości w związku z zużyciem ustroju i śmierć patologiczną, ,która jest wynikiem choroby . Ostateczną przyczyną śmierci jest zatrzymanie czynności serca, które może zależeć od rozmaitych przyczyn porażenie ośrodków nerwowych regulujących stan serca i naczyń. Nierzadko śmierć powstaje z powodu porażenia środka oddechowego lub zatkania dróg oddechowych, jednak i ta sprawa prowadzi zawsze do zatrzymania czynności serca, gdyż serce nie odżywiane dostateczną ilością tlenu wpada w końcu w stan migotania komór. Porażenie serca, prowadzące do śmierci, może być albo pierwotne albo w:ló,me. Porażenie serca swoje źródło zmianach fizyko-chemicznych układu nerwowo-mięśniowego serca i wynikają; ; stąd uszkodzenia narządu jest nieodwracalne i nieuchronnie prowadzi do śmierci. Continue reading „Ostateczna przyczyna smierci jest zatrzymanie czynnosci serca”

Wezel zatokowy jest wezlem kierujacym rytmem calego serca.

Węzeł zatokowy jest węzłem kierującym rytmem całego serca. Węzeł Aschoffa- Tawary również- ma zdolność wytwarzania bodźców, lecz wytwarza je tylko w pewnych warunkach, to jest wtedy, kiedy łączność jego, z węzłem zatokowym zostaje czynnościowo lub anatomicznie przerwana: Węzeł Aschoffa-Tawary ma mniejszy automatyzm, to znaczy wytwarza mniej bodźców, a mianowicie około 30-40 na 1 minutę. Łatwo, się o tym przekonać oddzielając u zwierzęcia węzeł zatokowy od reszty serca przez przewiązanie lub zamrożenie zatoki żylnej. W tych warunkach doświadczalnych zatoka bije rytmem właściwym sobie, natomiast serce całe zostaje zatrzymane. Po pewnym czasie jednak wyzwalają się bodźce z węzła przedsionkowo komorowego i serce zaczyna bić rytmem zwolnionym. Continue reading „Wezel zatokowy jest wezlem kierujacym rytmem calego serca.”

ZABURZENIA RYTMU SERCA

ZABURZENIA RYTMU SERCA Układ przewodzący serca jest swoistym układem oddzielonym od ogólnej masy mięśnia sercowego. Ten układ serca spełnia doniosłą rolę w powstawaniu pobudzenia oraz w jego przewodzeniu i warunkuje automatyczną czynność serca. Jeżeli zaburzenia w kurczliwości mięśnia sercowego prowadzą do zmian siły skurczu serca, to zaburzenia czynności układu przewodzącego wywołują zmiany rytmu bicia serca. Zmiany rytmu serca wpływają jednak na siłę skurczu. Wiemy dobrze, że podczas przyśpieszenia czynności serca każdy skurcz jest słabszy, gdyż krótki okres spoczynkowy serca nie pozwala na przywrócenie dostatecznej co do siły kurczliwości mięśnia. Continue reading „ZABURZENIA RYTMU SERCA”

Mechanizm powstawania naprzemiennej do sily pracy serca polega na znacznym wydluzeniu okresu niewrazliwosci refrakcji

Mechanizm powstawania naprzemiennej do siły pracy serca polega na znacznym wydłużeniu okresu niewrażliwości refrakcji. W związku z tym na pobudzenie serca oddziaływa tylko część włókien mięśniowych, które zdążyły wyjść z okresu niewrażliwości. Pobudzenie następne wywołuje skurcz większej liczby innych włókien mięśniowych, to nie tych, które były czynne poprzednio, gdyż nie wyszły one jeszcze i okresu niewrażliwości, lecz tych, które odzyskały swoją wrażliwość po okresie dłuższej refrakcji. Powstaje więc naprzemienność kurczliwości określonych włókien mięśniowych i równolegle do tego silniejszy lub słabszy skurcz serca w zależności od liczby kurczących się włókien. Cała więc sprawa naprzemiennej pracy serca sprowadza się do naprzemiennej niewrażliwości większej lub mniejszej liczby włókien mięśniowych serca. Continue reading „Mechanizm powstawania naprzemiennej do sily pracy serca polega na znacznym wydluzeniu okresu niewrazliwosci refrakcji”

Oslabienie serca wystepuje równiez w przypadkach tetniaków obwodowych

Osłabienie serca występuje również w przypadkach tętniaków obwodowych . Tętno w osłabieniu serca Zaburzenia kurczliwości serca mogą powstać we wszystkich przypadkach, w których musi ono wykonać nadmierną pracę i zużywać na nią swoją siłę zapasową. Zaburzenia kurczliwości powstają również wtedy, kiedy nadmiernie przyśpiesza się rytm bicia serca i w związku z tym jego zdolność skurczowa nie może się odnowić w okresie krótkich przerw międzyskurczowych. Początkowe osłabienie serca może się przejawić jako tzw. tętno nierówne pulsus inaequalis, mające swoje źródło w wahaniach objętości wyrzutowej serca. Continue reading „Oslabienie serca wystepuje równiez w przypadkach tetniaków obwodowych”

Klinika wspólczesna

Mimo istnienia licznych zespoleń naczyń wieńcowych, które z biegiem czasu mogą wytworzyć dostateczne oboczne krążenie wieńcowe, prawa tętnica wieńcowa nie może zastąpić tętnicy lewej. Ostro wyrażone upośledzenie krążenia wieńcowego wywołuje głód tlenowy mięśnia sercowego, co w wyniku prowadzi do napadów dławicy piersiowej oruiina pectoris , będącej wynikiem duszenia się tkanki mięśniowej serca. Jeżeli ulegną duszeniu większe odcinki mięśnia, to czynność serca może się zatrzymać. Klinika współczesna wyodrębnia w zaburzeniach krążenia wieńcowego kilka odmian. Najważniejszą i najczęstszą odmianą jest choroba wieńcowa morbus coronarius występująca w związku z wytworzeniem się patologicznych odruchów korowotrzewnych w odniesieniu do serca. Continue reading „Klinika wspólczesna”

Po takim skurczu dodatkowym wystepuje przerwa wyrównawcza pauza kompensacyjna

Jeżeli zastosujemy jakiś dodatkowy bodziec na serce w okresie ustąpienia niewrażliwości bezwzględnej, to bodziec taki wywołuje skurcz dodatkowy. Po takim skurczu dodatkowym występuje przerwa wyrównawcza pauza kompensacyjna, jeżeli bodziec zastosowano na komory, jeżeli zaś bodziec zastosowano w okolicy węzła zatokowego, to przerwa wyrównawcza nie występuje. Zjawisko to daje się ustalić również w rozmaitych schorzeniach serca, w których występują skurcze dodatkowe. Skurcze dodatkowe pochodzenia komorowego wykazują zawsze przerwę wyrównawczą, natomiast skurcze pochodzenia przedsionkowego nie wykazują jej wcale lub wykazują tylko w rzadkich i wyjątkowych przypadkach. Niektórzy badacze na podstawie tego zjawiska dochodzą do wniosku, że w zatoce istnieje nieprzerwane podrażnienie węzła Keith-Flacka, które dzięki istnieniu okresów niewrażliwości mięśnia sercowego przekształca się w bodźce rytmiczne dla odcinków serca poniżej zatoki. Continue reading „Po takim skurczu dodatkowym wystepuje przerwa wyrównawcza pauza kompensacyjna”