Perspektywiczne badanie ostrej infekcji HIV-1 u dorosłych w Afryce Wschodniej i Tajlandii ad

Testy na kwas nukleinowy w osoczu wykonywano dwa razy w tygodniu i prowadzono systematyczną analizę klinicznych, wirusologicznych i immunologicznych cech najwcześniejszego stadium zakażenia HIV-1. Metody
Projekt badania i populacja
RV 217 to prospektywne badanie historii naturalnej przeprowadzone na Uniwersytecie Makerere University Walter Reed Project, Kampala, Uganda; projekt Waltera Reeda, Kericho, Kenia; Mbeya Medical Research Center, Mbeya, Tanzania; oraz Instytut Nauk Medycznych Sił Zbrojnych Instytutu Nauk Medycznych, Bangkok, Tajlandia. Protokół (dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu) został zatwierdzony przez lokalne zespoły ds. Oceny etycznej i Instytut Badawczy Armii Waltera Reeda. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników.
Uczestnicy byli rekrutowani z barów, klubów i innych miejsc związanych z sekwestrem transakcyjnym. Mężczyźni i kobiety, w wieku od 18 do 50 lat, którzy byli szczególnie narażeni na zakażenie HIV-1, zostali zidentyfikowani przy pomocy wywiadu przeprowadzonego przy pomocy komputera z dźwiękiem. Aby kwalifikować się do uczestnictwa w badaniu, uczestnicy musieli spełnić przynajmniej jedno z następujących czterech kryteriów w ciągu ostatnich 3 miesięcy: wymieniali się towarami na seks, uprawiali seks bez zabezpieczenia ze znanym partnerem HIV, uprawiali seks bez zabezpieczenia z trzema lub więcej partnerami i miał objawy zakażenia przenoszonego drogą płciową. W pierwszej części badania, która obejmowała nadzór uczestników, którzy nie zostali zakażeni, wolontariusze, którzy mieli co najmniej jedno z tych kryteriów wysokiego ryzyka, poddawali się małemu objętościowi krwi poprzez pomiar palca dwa razy w tygodniu i duże zbiory krwi 26 67 ml co 6 miesięcy. Próbki krwi o małych objętościach badano na RNA HIV-1 w ciągu 24 do 48 godzin po pobraniu.
Ochotnicy, u których testy reaktywności RNA HIV-1 weszli w drugą fazę obserwacji, podczas której uzyskano próbki krwi o dużej objętości i przeprowadzono strukturalną ocenę medyczną dwa razy w tygodniu przez 4 tygodnie. Ochotnicy z potwierdzoną infekcją HIV-1 zostali włączeni do długoterminowej fazy obserwacji. Pełne szczegóły projektu badania i planu analizy statystycznej znajdują się w protokole.
Zarządzanie medyczne
Wolontariusze z zakażeniem HIV-1 zostali skierowani do lokalnego ośrodka opieki w celu leczenia, w tym leczenia przeciwretrowirusowego. Poradnictwo dotyczące obniżenia ryzyka HIV dostarczano co 3 miesiące i nieformalnie podczas pobierania niewielkich ilości krwi. Prezerwatywy i smary zostały dostarczone uczestnikom w ośrodkach badawczych. Zespół badawczy zachęcał opiekunów do szybkiego rozpoczęcia leczenia, jeśli ochotnicy mieli klinicznie istotne objawy ostrego zespołu retrowirusowego, byli w ciąży lub spełnili krajowe wytyczne dotyczące rozpoczęcia terapii przeciwretrowirusowej.
Testowanie kwasu nukleinowego
Około 600 .l krwi pełnej zmierzonej za pomocą urządzenia do kontroli palca zebrano do BD Microtainer (Becton Dickinson) zawierającego EDTA. Całą krew odwirowano przy 9000 xg przez 3 minuty i osocze rozdzielono na porcje do testów w dniu następnym lub następnego dnia. Osocze rozcieńczono (w stosunku 1: 5) w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem (pH, 7,0 do 7,5) i przebadano na RNA HIV-1 za pomocą testu jakościowego Aptima HIV-1 RNA (Hologic).
Testy serologiczne HIV, pomiar wirusowego RNA i cytometria przepływowa
Testy serologiczne na HIV z wykorzystaniem standardowych metod diagnostycznych przeprowadzono podczas badań przesiewowych, co 6 miesięcy i podczas drugiej części fazy nadzoru (patrz Dodatek dodatkowy dostępny na stronie)
[podobne: leczenie kanałowe pod mikroskopem, dentofobia, anatomia palpacyjna ]