Syndrom z wrodzoną neutropenią i mutacjami w G6PC3 cd

Utrwalanie i mikroskopię elektronową przeprowadzono jak opisano powyżej.22 Ludzki komplementarny DNA G6PC3 (cDNA) wklonowano do bicistronowego wektora retrowirusowego (MMP) 23 zawierającego mysi cd24 jako gen markerowy. Pseudotypowe cząstki retrowirusowe RD114 wytworzono przez trójdzielną transfekcję wektorów opartych na MMP razem z plazmidem otoczki i plazmidem do pakowania mPD.old.gag / pol do ludzkiej zarodkowej linii komórek nerkowych (HEK293T). Transdukcję komórek CD34 + i różnicowanie mieloidów przeprowadzono jak opisano wcześniej.12
Apoptoza w neutrofilach krwi obwodowej lub w komórkach, które różnicowały się w komórki mieloidalne in vitro, indukowano za pomocą czynnika martwicy nowotworu . (TNF-.) (50 ng na mililitr), tykoglibiny (10 .M) lub tunikamycyny (5 .g na mililitr) (wszystkie z Sigma) i oceniono przez barwienie aneksyną V (Invitrogen) i jodkiem propidyny (Sigma). W fibroblastach indukowano apoptozę za pomocą 5 mM ditiotreitolu (Roche). Aktywacja kaspazy 3/7 została oceniona jak opisano wcześniej12 (patrz Dodatek dodatkowy).
Wyniki
Wyniki kliniczne
Tabela 1. Tabela 1. Wyniki kliniczne i molekularne u pacjentów z niedoborem G6PC3. Rysunek 1. Rycina 1. Fenotyp kliniczny i hematologiczny. Panel A pokazuje niedostatek dojrzałych krwinek białych obojętnochłonnych w rozmazach szpiku kostnego od Pacjenta 1. W przeciwieństwie do tego, wymaz ze szpiku ze zdrowej kontroli (Panel B) wykazuje normalne różnicowanie szpiku. Panel C pokazuje fenotyp niezwykle widocznych żył podskórnych, który stwierdzono u wszystkich pacjentów z dwóch rodowodów SCN-I i SCN-II. Panel D pokazuje defekt przegrody międzyprzedsionkowej typu 2 (strzałka) w Pacjencie 3. LA oznacza lewe przedsionek, lewą komorę lewej komory, prawe przedsionek RA i prawą komorę prawej komory.
Tabela wymienia główne cechy pięciu badanych pacjentów. Pacjenci i 2, którzy byli rodzeństwem urodzonym przez spokrewnionymi rodzicami pochodzenia aramejskiego, wykazywali sepsę noworodkową. Ich rozszerzony rodowód jest oznaczony jako SCN-I (patrz ryc. w dodatkowym dodatku). Ich praca w pierwszym roku życia wykazała ciężką neutropenię z niewielką liczbą dojrzałych neutrofili w krwi obwodowej i szpiku kostnym. Rozmazy szpiku kostnego zawierały niewiele granulocytów poza etapem promielocytów lub mielocytów (ryc. 1A i 1B oraz tabela w dodatkowym dodatku). Liczba erytrocytów była normalna. Liczba płytek krwi u pacjenta wahała się od 73 000 do 425 000 na milimetr sześcienny, podczas gdy u pacjenta 2 występowała prawidłowa liczba płytek krwi. Obydwaj pacjenci mieli niezwykle widoczne żyły podskórne, angiktazję żylną lub obie te zmiany (ryc. 1C); Pacjent miał ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu 2 (ryc. 1D), a pacjent 2 cierpiał na triatriatum i hepatosplenomegalię. Badania genealogiczne ujawniły, że rodowód SCN-I można rozszerzyć o dwie dodatkowe rodziny rodzeństwa, z których każda ma jedno dziecko dotknięte ciężką wrodzoną neutropenią i ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu 2 (pacjenci 3 i 4 na ryc. w dodatkowym dodatku). Zidentyfikowaliśmy dziecko z ciężką wrodzoną neutropenią w drugim spokrewnionym rodowodzie (SCN-II) z tego samego pochodzenia etnicznego (Pacjent 5 na ryc. w dodatkowym dodatku). Wszyscy pacjenci otrzymywali rhG-CSF, co spowodowało wzrost liczby neutrofilów.
Badania genetyczne
Rysunek 2
[podobne: szpital tuchola kontakt, usg ortopedyczne kraków, badania lekarskie do pracy jak wygladaja ]