WIADOMOŚCI OGÓLNE O CHOROBIE

WIADOMOŚCI OGÓLNE O CHOROBIE Patologia ogólna, czyli fizjologia patologiczna jest nauką, która bada czynności życiowe chorego ustroju i właściwą dla niej nazwą byłaby fizjologia ustroju chorego. Zadaniem fizjologii patologicznej jest poznanie podstawowych praw powstawania, przebiegu i zejścia procesów patologicznych. Fizjologia patologiczna bada przede wszystkim przyczyny i warunki powstawania procesów patologicznych oraz mechanizm ich rozwoju łącznie ogólnym zmieniony oddziaływaniem ustroju. Nadzwyczajny rozwój nauk ścisłych w czasach dzisiejszych, jak biofizyki i biochemii, zmienił wiele ustalonych pojęć i umożliwił nie tylko wgląd w budowę komórek i tkanek oraz w skład soków ustrojowych pozwalając ustalić budowę chemiczną chromosomów, bakterii, hormonów i wirusów, lecz. także umożliwił bliższe poznanie czynności komórek i tkanek. Continue reading „WIADOMOŚCI OGÓLNE O CHOROBIE”

ciala chemiczne o charakterze hormonalnym

Z doświadczenia tego wynika, że musi być pewien ściśle ustalony stosunek w zawartości elektrolitów w przepływającym przez serce płynie, a co za tym idzie i w samym sercu, gdyż w przeciwnym razie występują zmiany w czynności serca. Te właśnie zaburzenia w równowadze elektrolitów i ciągła ich wędrówka przez otoczki komórkowe węzła zatokowego mogą powodować prądy elektryczne pobudzające węzeł zatokowy. Naturalnie należy to rozumieć nie tylko jako proces fizyczny odbywający się na tej półprzepuszczalnej otoczce, lecz również jako proces biologiczny. Istnieje jeszcze inny pogląd na sprawę rytmicznego wytwarzania się bodźców w węźle zatokowym. Niektórzy badacze na podstawie rozmaitych doświadczeń uważają, że istnieją pewne ciała chemiczne o charakterze hormonalnym, które powodują drażnienie węzła zatokowego, a co za tym idzie, pobudzenie serca do skurczu. Continue reading „ciala chemiczne o charakterze hormonalnym”

Bodziec prawidlowy nie jest skuteczny

Bodziec prawidłowy nie jest skuteczny, gdyż dochodzi do mięśnia w okresie jego niewrażliwości powstałej, że skurczu dodatkowego i mający się odbyć skurcz normalny nie dochodzi do skutku. Przerwa, więc trwa tak długo, jak długo nie powstanie drugi kolejny bodziec w węźle zatokowym, który jest zdolny wywołać normalny skurcz komór, gdyż dochodzi do nich w okresie po ustąpieniu niewrażliwości. Dlatego też długość trwania przerwy wyrównawczej wraz ze skurczem dodatkowym i przerwą po prawidłowym skurczu poprzedzającym skurcz dodatkowy równa się czasowi trwania dwóch prawidłowych skurczów. Skurcz dodatkowy serca może być silniejszy lub słabszy. Siła skurczu dodatkowego i długość przerwy wyrównawczej zależą od czasu jego zjawienia się po okresie niewrażliwości. Continue reading „Bodziec prawidlowy nie jest skuteczny”

Zwiekszenie napiecia ukladu wegetatywnego w pojeciu hiperamfotonii

Zwiększenie napięcia układu wegetatywnego w pojęciu hiperamfotonii z przewagą w działaniu nerwu błędnego zwiększa jednak pobudliwość mięśnia sercowego. Badania bowiem przeprowadzone metodą pomiarów chronaksji wykazały, że chronaksja serca skraca się podczas drażnienia nerwu błędnego i wydłuża się podczas drażnienia nerwu współczulnego. Zwiększenie więc pobudliwości serca byłoby związane z przewagą działania nerwu błędnego, nie zaś – jak dawniej myślano z przewagą działania nerwu współczulnego. Należy to jednak rozumieć w ten sposób, że nerw błędny uwrażliwia serce na bodźce heterotopowe, czyli patologiczne, nerw zaś współczulny na bodźce nomotopowe, to jest powstające w węźle Keith-Flacka. Dodatkowe ogniska bodźcotwórcze w sercu wywołujące powstawanie skurczów dodatkowych o charakterze trwałym, zjawiają się najczęściej pod wpływem procesów zapalnych, zmian wstecznych w mięśniu sercowym, drobnych wylewów krwawych, a także pod wpływem czynnika toksycznego działającego na komórki mięśnia sercowego. Continue reading „Zwiekszenie napiecia ukladu wegetatywnego w pojeciu hiperamfotonii”

Atropina porazajaca nerw bledny

W związku z wegetatywnym pochodzeniem częstoskurczu napadowego charakterze nomotopowym można napady przerywać odruchowym podrażnieniem nerwu błędnego przez ucisk gałek ocznych, zatoki szyjnej, sztucznym wywoływaniem wymiotów lub środkami wagomimetycznymi, jak np. acetylocholiną, fizostygminq, gynergenem i naparstnicą. Atropina porażająca nerw błędny, który zwiększa pobudliwość serca na bodźce heterotopowe nie zaś nomotopowe, może usuwać napady częstoskurczu pochodzenia heterotopowego, podobnie jak strofantyna lub naparstnica. Niemiarowość zupełna W zaburzeniach automatyzmu i pobudliwości serca powstaje często całkowite zwichnięcie rytmu bicia serca w postaci niemiarowości zupełnej arrhythmia completa, związanej z migotaniem albo trzepotaniem przedsionków ibrillatio atriorum, flagellatio atriorum. U podstaw niemiarowości zupełnej leży powstawanie ogromnej liczby bodźców heterotopowych w schorzałych przedsionkach. Continue reading „Atropina porazajaca nerw bledny”

Peczek Hisa

Pęczek Hisa może przewodzić tylko około 180 pobudzeń wychodzących z przedsionka. Teorii tłumaczących powstawanie migotania i trzepotania przedsionków jest wiele, lecz najważniejsza dotychczas z nich jest tzw. teoria krążenia pobudzenia po przedsionkach. Krążenie bodźca powstaje wtedy, kiedy w mięśniu przedsionków zmieni się metabolizm i w związku z tym zwiększy się ich pobudliwość z jednoczesnym zmniejszeniem zdolności przewodzenia pobudzeń, pobudzenie powstałe w węźle zatokowym lub w innym miejscu przedsionka nie rozprzestrzenia się promieniście po całej przestrzeni przedsionków jak normalnie, lecz znajdując chwilową przeszkodę przesuwa się tylko w jednym okrężnym kierunku tworząc zamknięte koło. Pobudzenie więc krąży w zamkniętym kole zajmując następczo poszczególne odcinki ścianek przedsionków i wraca do punktu wyjściowego. Continue reading „Peczek Hisa”

Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 5

Pozioma linia wewnątrz każdego pola wskazuje medianę, góra i dół pola wskazują zakres międzykwartylowy, paski I wskazują 5. i 95. percentyle, a kręgi wskazują wartości odstające. Mediana wartości dla tenekteplazy w dawce 0,25 mg na kilogram wynosiła 100%, co pokrywa się z 75. Continue reading „Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 5”

Ponowna reakcja na kryzotynib za pomocą Lorlatinibu ALK Resistance Mutation L1198F ad 5

Wykryliśmy podwójną mutację (ALK C1156Y-L1198F) w próbce opornej na lorlatinib i pojedynczą mutację ALK C1156Y w próbce opornej na krizotynib. ALK C1156Y wykryto również przy niskiej częstotliwości w nowotworze przed leczeniem. Frakcja komórek nowotworowych niosących ALK C1156Y wynosiła mniej niż 7% w guzie przed leczeniem, około 50% w guzie opornym na kryzotynib i około 100% w guzie opornym na lloratynib. Mutację ALK L1198F wykrywano tylko w próbce opornej na lloratynib. Analiza klonów sugerowała, że przed poddaniem krizotynibowi istniał subklon o niższym C1156Y. Ten subklon został wzbogacony podczas leczenia kryzotynibem, a następnie wyewoluowany w celu uzyskania mutacji L1198F pod selektywnym ciśnieniem lorlatinibu (Figura 1E i Fig. Po tym, jak pacjent otrzymał odpowiedź na kryzotynib po raz drugi, wystąpił nawrót i otrzymano inną próbkę biopsji. Continue reading „Ponowna reakcja na kryzotynib za pomocą Lorlatinibu ALK Resistance Mutation L1198F ad 5”

Wynik pediatryczny po rozpoznaniu raka sutka w czasie ciąży czesc 4

Wszystkie pomiary echokardiograficzne uzyskano w trzech cyklach kardiologicznych i uśredniono. W razie potrzeby pomiary korygowano dla pola powierzchni ciała i obliczono wartości z. Niezależne próbki t-testów wykorzystano do porównania pomiarów echokardiograficznych i punktów z w dwóch badanych grupach. Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą istotność statystyczną dla wszystkich analiz. Do sześciu znaczących wyników można się było spodziewać na podstawie przypadku, biorąc pod uwagę plan wykonania 110 analiz podgrup.
Wyniki
Charakterystyka dzieci
Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Wynik pediatryczny po rozpoznaniu raka sutka w czasie ciąży czesc 4”

Perspektywiczne badanie ostrej infekcji HIV-1 u dorosłych w Afryce Wschodniej i Tajlandii ad 6

Czerwone kropki wskazują 33 uczestników z Afryki Wschodniej, a czarne kropki 17 uczestników z Tajlandii. Niebieska linia przerywana wskazuje średnie obciążenie wirusem. Testy z oceną rang Wilcoxona zostały przeprowadzone na dostępnych sparowanych danych przed rozpoczęciem leczenia przeciwretrowirusowego. Znaczący spadek bezwzględnej liczby limfocytów CD4 + i znaczny wzrost bezwzględnej liczby limfocytów CD8 + w 17 dniu z grubsza zbiegł się z czasem największego obciążenia wirusem u 44 uczestników z danymi, które można było ocenić. W dniu 510 absolutne liczebności CD4 + i CD8 + nie powróciły do początkowych poziomów u 26 uczestników. Bezwzględne liczby komórek NK były zmniejszone w 17 dniu u 42 uczestników; jednak te liczby powróciły do pierwotnych poziomów do dnia 510 na 24 uczestników. W dniu 17 wystąpił znaczny spadek liczby limfocytów B (P <0,001) u 42 uczestników; jednak te liczby odzyskano do 510 dnia w 24 uczestnikach. Continue reading „Perspektywiczne badanie ostrej infekcji HIV-1 u dorosłych w Afryce Wschodniej i Tajlandii ad 6”