Klinika wspólczesna

Mimo istnienia licznych zespoleń naczyń wieńcowych, które z biegiem czasu mogą wytworzyć dostateczne oboczne krążenie wieńcowe, prawa tętnica wieńcowa nie może zastąpić tętnicy lewej. Ostro wyrażone upośledzenie krążenia wieńcowego wywołuje głód tlenowy mięśnia sercowego, co w wyniku prowadzi do napadów dławicy piersiowej oruiina pectoris , będącej wynikiem duszenia się tkanki mięśniowej serca. Jeżeli ulegną duszeniu większe odcinki mięśnia, to czynność serca może się zatrzymać. Klinika współczesna wyodrębnia w zaburzeniach krążenia wieńcowego kilka odmian. Najważniejszą i najczęstszą odmianą jest choroba wieńcowa morbus coronarius występująca w związku z wytworzeniem się patologicznych odruchów korowotrzewnych w odniesieniu do serca. Continue reading „Klinika wspólczesna”

automatyzm serca

Niektórzy badacze rozróżniają nawet kilka hormonów serca, mianowicie: wyzwalające skurcze serca, przyśpieszające rytm serca i wzmacniające jego skurcze. Nie są to jednak hormony w ścisłym znaczeniu tego słowa, gdyż nie są one przenoszone drogą krwi na dużą odległość. Należy je raczej uważać za hormony powstające i działające w tym samym miejscu. Te hormony sercowe można jednak znaleźć i w innych narządach, jak mięśnie i krew, dokąd przedostają się z serca. Nie wydaje się jednak, żeby te tzw. Continue reading „automatyzm serca”

zwykly miesien poprzecznie prazkowany

Jak wiemy, mięsień sercowy odpowiada na bodźce o wiele wolniej niż zwykły mięsień poprzecznie prążkowany, to znaczy, że czas utajonego podrażnienia, jak również czas osiągnięcia szczytu skurczu jest dłuższy. Prócz tego wielkość skurczu mięśnia sercowego nie zależy od sił bodźca w przeciwieństwie do mięśnia poprzecznie prążkowanego, gdyż mięsień sercowy już nawet przy progowej podniecie odpowiada maksymalnym skurczem. W związku z tym występuje inna właściwość mięśnia sercowego, a mianowicie znaczna długość czasu niewrażliwości serca na podniety, czyli refrakcja serca. O ile okres nie wrażliwości mięśnia poprzecznie prążkowanego jest bardzo krótki i trwa zaledwie 0,001 sekundy, to okres niewrażliwości mięśnia sercowego jest długi i trwa przez cały czas okresu skurczowego serca przeciętnie 0,45 sek. Rozróżniamy dwa rodzaje niewrażliwości mięśnia sercowego: okres niewrażliwości bezwzględnej i w czasie skurczu serca, podczas której żaden bodziec nie jest w stanie pobudzić mięśnia sercowego do ponownego skurczu, i okres niewrażliwości względnej w czasie rozkurczu serca, podczas której tylko silne bodźce, to znaczy o wiele silniejsze niż normalne z zatoki żylnej, mogą wywołać ponowny skurcz serca. Continue reading „zwykly miesien poprzecznie prazkowany”

Kolowe krazenie bodzca

Kołowe krążenie bodźca możliwe jest tylko wtedy, kiedy czas przebiegu pobudzenia po torze kolistym jest dłuższy niż okres niewrażliwości pobudzonego miejsca i więcej powstaje bodźców. Różnica pomiędzy kolistym krążeniem fali pobudzenia w trzepotaniu i migotaniu przedsionków polega na tym, że w trzepotaniu krążenie pobudzenia po torze kolistym jest równomierne po ustalonej drodze i pobudzane są te same pęczki mięśniowe, w migotaniu zaś zasadnicza fala pobudzenia wskutek przeszkód na swojej drodze zostaje wykrzywiona, z dążnością jednak powrotu do pierwotnego kierunku. Ciągła zmiana kierunku fali pobudzenia pobudza kolejno coraz to inne włókna mięśniowe, co daje obraz migotania przedsionków. W związku z tym powstaje całkowicie niemiarowy rytm bicia komór w przeciwieństwie do trzepotania, w którym rytm bicia komór jest najczęściej miarowy u ludzi najczęściej powstaje migotanie lub trzepotanie przedsionków z powodu zwężenia lewego ujścia żylnego, stwardnienia mięśnia sercowego cardiosclerosis, nadczynności tarczycy, zatrucia naparstnicą i innymi jadami, zadziałania alergenów Venulet i innych spraw. Może jednak trzepotanie i migotanie przedsionków powstać jako sprawa czynnościowa, zwłaszcza tzw. Continue reading „Kolowe krazenie bodzca”

Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 5

Ze znacznie lepszą całkowitą przeżywalnością (mediana nieosiągnięta w porównaniu do 24,4 miesiąca, p = 0,01) 20. Podsumowując, badania te sugerują, że ewerolimus zwiększa działanie przeciwnowotworowe terapii przeciwestrogenowej w różnych warunkach klinicznych. i z różnymi klasami środków endokrynologicznych. Wielkość zaobserwowanej korzyści jest korzystniejsza niż w przypadku ograniczonych opcji dostępnych dla tej grupy pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi z dodatnim wynikiem HR. Continue reading „Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 5”

Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 5

Pozioma linia wewnątrz każdego pola wskazuje medianę, góra i dół pola wskazują zakres międzykwartylowy, paski I wskazują 5. i 95. percentyle, a kręgi wskazują wartości odstające. Mediana wartości dla tenekteplazy w dawce 0,25 mg na kilogram wynosiła 100%, co pokrywa się z 75. Continue reading „Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 5”

Wynik pediatryczny po rozpoznaniu raka sutka w czasie ciąży

Brakuje danych na temat odległych wyników dzieci, które są narażone na raka sutka z lub bez leczenia w czasie ciąży. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu kliniczno-kontrolnym porównaliśmy dzieci, których matki otrzymały diagnozę raka podczas ciąży z dobranymi dziećmi kobiet bez rozpoznania raka. Użyliśmy kwestionariusza zdrowia i dokumentacji medycznej do zebrania danych dotyczących stanu noworodków i ogólnego stanu zdrowia. Wszystkie dzieci oceniano prospektywnie (za pomocą badania neurologicznego i skali Bayleya rozwoju niemowląt) po 18 miesiącach, 36 miesiącach lub w obu przypadkach. Ocenę kardiologiczną wykonano po 36 miesiącach.
Wyniki
Łącznie 129 dzieci (średni wiek, 22 miesiące, zakres od 12 do 42) było włączonych do grupy, której matka miała raka (grupa ekspozycji prenatalnej) z odpowiednią liczbą w grupie kontrolnej. W czasie ciąży 96 dzieci (74,4%) było narażonych na chemioterapię (samodzielnie lub w połączeniu z innymi terapiami), 11 (8,5%) na radioterapię (samodzielnie lub w połączeniu), 13 (10,1%) z samą operacją, 2 (1,6% ) do innych leków i 14 (10,9%) do braku leczenia. Continue reading „Wynik pediatryczny po rozpoznaniu raka sutka w czasie ciąży”

Perspektywiczne badanie ostrej infekcji HIV-1 u dorosłych w Afryce Wschodniej i Tajlandii ad 7

Największą liczbę objawów odnotowano na wizycie studyjnej przed szczytowym poziomem wirusowego RNA (mediana, 1, zakres, od 0 do 15) i zgłoszono przy medianie dwóch wizyt (Figura 5A). Obserwowane objawy podczas badania fizycznego osiągnęły szczyt podczas wizyty przed szczytową wiremią (mediana, 1, zakres, 0 do 3) i zostały zarejestrowane przez średni czas trwania trzech wizyt (Figura 5B). Mapy gorąca wymieniające objawy lub objawy każdego ochotnika podczas każdej wizyty pokazują, że większość ustaleń pojawiła się przed i w szczytowej wiremii, ale szybko ustąpiła (Ryc. S4A i S4B w Dodatku Uzupełniającym). Chociaż gorączka była najczęstszym zgłoszonym objawem, tylko u sześciu ochotników stwierdzono gorączkę podczas badania fizykalnego. Powiększenie węzłów chłonnych było częstsze wśród uczestników w Tajlandii niż wśród mieszkańców Afryki Wschodniej (p <0,001) (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Wielkość powiększenia węzłów chłonnych była minimalna; maksymalna średnica węzła chłonnego była większa niż 2 cm tylko u pięciu ochotników. Continue reading „Perspektywiczne badanie ostrej infekcji HIV-1 u dorosłych w Afryce Wschodniej i Tajlandii ad 7”

Syndrom z wrodzoną neutropenią i mutacjami w G6PC3 cd

Utrwalanie i mikroskopię elektronową przeprowadzono jak opisano powyżej.22 Ludzki komplementarny DNA G6PC3 (cDNA) wklonowano do bicistronowego wektora retrowirusowego (MMP) 23 zawierającego mysi cd24 jako gen markerowy. Pseudotypowe cząstki retrowirusowe RD114 wytworzono przez trójdzielną transfekcję wektorów opartych na MMP razem z plazmidem otoczki i plazmidem do pakowania mPD.old.gag / pol do ludzkiej zarodkowej linii komórek nerkowych (HEK293T). Transdukcję komórek CD34 + i różnicowanie mieloidów przeprowadzono jak opisano wcześniej.12
Apoptoza w neutrofilach krwi obwodowej lub w komórkach, które różnicowały się w komórki mieloidalne in vitro, indukowano za pomocą czynnika martwicy nowotworu . (TNF-.) (50 ng na mililitr), tykoglibiny (10 .M) lub tunikamycyny (5 .g na mililitr) (wszystkie z Sigma) i oceniono przez barwienie aneksyną V (Invitrogen) i jodkiem propidyny (Sigma). W fibroblastach indukowano apoptozę za pomocą 5 mM ditiotreitolu (Roche). Continue reading „Syndrom z wrodzoną neutropenią i mutacjami w G6PC3 cd”

Syndrom z wrodzoną neutropenią i mutacjami w G6PC3 ad

Pomimo wglądu w rolę apoptozy w wrodzonej neutropenii, 12,16,17, mechanizmy neutropenii i ryzyko białaczki u pacjentów z ciężką wrodzoną neutropenią są nie do końca poznane. Zgłaszamy zespół złożony z ciężkiej wrodzonej neutropenii, innych wrodzonych nieprawidłowości i mutacji biallelicznych w G6PC3, genu kodującym glukozo-6-fosfatazę, katalityczną podjednostkę 3. Metody
Pacjenci i kontrole
Pobraliśmy próbki krwi i szpiku kostnego od pacjentów i zdrowych ochotników za ich pisemną świadomą zgodą. Badanie zostało zatwierdzone przez instytutowy zespół kontrolny Hannover Medical School.
Metody analityczne
Genotypowaliśmy markery mikrosatelitarne w skanie całego genomu dla rodziny z ciężką wrodzoną neutropenią, z rodowodem zidentyfikowanym jako SCN-I. Continue reading „Syndrom z wrodzoną neutropenią i mutacjami w G6PC3 ad”